Ξενιτεμένο μου πουλί [Ksenitemeno mou pouli]
(My bird in foreign lands)

Greek

Ξενιτεμένο μου πουλί
Και παραπονεμένο
(μωρέ ξένε μου)
Η ξενιτιά σε χαίρεται
Κι εγώ ’χω τον καημό σου
Τι να σου στείλω, ξένε μου
Αυτού στα ξένα που ’σαι;
Να στείλω μήλο σέπεται, Τριαντάφυλλο μαραίνει
Σου στέλλω και το δάκρυ μου
Σ’ ένα χρυσό μαντίλι
Τα δάκρυ μ’ ήταν καυτερό
Και καίηται το μαντίλι
ksenitemeno mou pouli
ke paraponemeno
(more ksene mou)
i ksenitia se xerete
ki egho ’xo ton kaimo sou
ti na sou stilo, ksene mou
aftou sta ksena pou ’se
na stilo milo sepete,
triandafilo mareni
sou stello ke to dhakri mou
s’ ena xriso mandili
ta dhakri m’ itan kaftero
ke keite to mandili
My far-away, exiled bird
And distressed one
(my poor estranged one)
The foreign lands enjoy you
And I’m left with your sorrow
What should I send you
There in foreign lands?
An apple would rot,
A rose would wither
I send my tear
In a golden handkerchief
My tear was scathing
And burned the handkerchief