Μια συννεφιασμένη μέρα [Mia sinnefiazmeni mera]
(One cloudy day)

Greek, Epirus

Μια συννεφιασμένη μέρα,
Και μια σκοτεινή βραδιά,
Μας εβούλιαξ’ η βαρκούλα,
Μας πινήκαν δυο παιδιά.
Το ’μαθε η μάνα του Νίκου,
Τάζει λύρες και φλωριά.
Θαλασσα δεν τρώει λύρες,
Θαλασσα δεν τρώει φλωριά,
Τρώει γιους και παλικάρια,
Των μανάδων τα παιδιά.
mia sinnefiazmeni mera
ke mia skotini vradhia
mas evouliaks’ i varkoula,
mas pinikan dhio pedhia
to ’mathe i mana tou nikou,
tazi lires ke floria
thalassa dhen troi lires,
thalassa dhen troi floria
troi ghious ke palikaria,
ton manadhon ta pedhia
One cloudy day,
And one dark evening,
It took from us a little boat,
It drank two children.
Nikos’s mother heard,
She promises lira and golden coins.
The sea doesn’t eat lira,
The sea doesn’t eat golden coins,
It eats sons and young men,
The mother’s children.